i u moje vrijeme prije 40-tak godina u Ri je bila jedna gospođa Madona koja se između ostalog bavila i naj starijim zanatom na svijetu,ona je uvijek u torbici imala kristalnu casu iz koje bi pila omiljeni joj napitak,kad su joj bile umorne noge imala bi prijatelja koji bi ju po cijeloj Ri i okolici gurao u kolicima i to sa jednom probusenom gumom,kakva bi to bila atrakcija za turiste danas,a u to vrijeme je bila samo jedna stara luđakinja sa finim manirima

Nebitan pas

Covjeka se tretira kao zivotinju a zivotinju kao covjeka...