Imam nekoliko trauma iz rata, a najaca je ona kad smo osiguravali razmjene u Nemetinu. Tamo stoje obitelji zarobljenih i nestalih, cekaju, a onda kad zarobljeni
ci pocnu izlaziti iz buseva, najtuznije je gledati one kojima nije nitko dosao. Njihovu tugu i paniku u ocima nikad necu zaboraviti. Njihovo ispitivanje, jesi mi vidio sina, muza, oca. Pa onda opet na iducoj razmjeni, isti ljudi, ista nada, isto razocarenje. Evo sad placem.
Prikaži još ↓
hajdučki bureci treće desetljeće
6.2.2026.
Uređivanje komentaraOdustani
Dobro,neka mu barem onda priznaju troškove kad bude pravi
Svaki korisnik koji želi komentirati članke obvezan je prethodno se upoznati s Pravilima komentiranja na web portalu 24sata te sa zabranama propisanim stavkom 2. članka 94. Zakona .
Svaki korisnik koji želi komentirati članke obvezan je prethodno se upoznati s Pravilima komentiranja na web portalu 24sata te sa zabranama propisanim stavkom 2. članka 94. Zakona .